آدمهایی هستند که خیلی «وجود» دارند. نمی گویم خوبند یا بد؛ چگالی ِ وجودشان بالاست. اصلا یک «امضا» هستند برای خودشان! افکار، حرف زدن، رفتار و هر جزئی از وجودشان امضادار است. اینها به شدت «خودشان» هستند. یعنی تا خودشان نباشند اینطور خاص و امضادار نمی شوند که! در یک کلمه، «شارپ» هستند و یادت نمی رود «هستن» هایشان را؛ بس که حضورشان پر رنگ است و غالبا هم خواستنی. رد پا حک می کنند اینها روی دل و جانت، بس که بلدند «باشند» ... این آدمها را هر وقت به تورت خورد ، باید قدر بدانی. دنیا پر از آن دیگریهای بی امضایی است که شیب منحنی حضورشان، همیشه ثابت است...
+ نوشته شده در یکشنبه ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 20:22 توسط پردیس ر
|